Dinsdag
08-06-2021 10:20
Reacties: Bos, hei, beek, berg, rivier van Ede naar Wageningen
provincie Gelderland  vertrekpunt eindpunt NS Ede-Wageningen - Wageningen (bushalte)  afstand 19  aantal deelnemers op dit moment 3
 
Reactie dik v. (organisator / kaartlezer)  (10-06-2021)
Hier een verslag van de wandeling van dinsdag door het beekdal van de Molenbeek en langs bos, beek, berg, rivier van Ede naar Wageningen, de hei mocht vandaag niet meedoen, de foto s komen later.
Wat een wandeling. Als het Nederlandse leger ons niet tegengehouden had bij de Ginkelsche Heide zou hij misschien helemaal af geweest zijn. Met een mooi groepje van zes wandelaars. Het weer, zon en rond de 25 graden, misschien aan de warme kant. Je zou bijna vergeten dat we vorige jaren wel bij 33 graden en meer hebben gewandeld. Maar zelfs bij warm en zonnig weer kan de wandeling niet beter, vrijwel helemaal onder bomen van bos en bosranden. Waar is het beter te zijn bij warm weer dan in een (loof)bos. Met een vleugje wind dat tot onder de bomen wist door te dringen was dit aspect helemaal geregeld. Helemaal met een prettig ontspannen tempo, waarbij er tijd was om ons heen en naar details te kijken. Bovendien is de natuur hoewel er telkens wat verandert - de meidoorns zijn nu wel uitgebloeid - nog steeds op zijn best en het licht al een heel voorjaar wonderlijk bijzonder. Nog steeds in een bos als de Sysselt of Sijsselt.
Een vrijwel klassieke wandeling, een van de oudste NS-wandelingen (in de 80er jaren al, - je liep toen nog door een duiker onder de spoorweg door). Van het begin tot het eind vrijwel onverhard. Ik heb hem met wat aanpassingen de laatste jaren naar mijn idee nog wat mooier gemaakt. In 2019 ontdekte ik dat in begin juni aan de overkant van het Molenbeekdal het bijzondere plantje zevenster bloeit, met een sterretje van zeven witte bloemblaadjes. Een reden nu langs de andere kant van het beekdal te lopen. Ook afgezien van de ontmoeting met de zevenster mooier volgens mij. Het prettige van het begin in in Ede is dat je er meteen van het station de natuur in loopt. Over een pad onder bomen en struiken naar het bos van de Sijsselt. Waar voor we in het bos waren al onze aandacht werd getrokken door de bladstengels van brede wespenorchis, geel nagelkruid, drienerfmuur. Bij het station van Ede had ik daarvoor trouwens al het aparte zoutminnende in het binnenland verdwaalde hertshoornweegbree met mooie pluimpjes zien bloeien.
In de Sysselt / Sijsselt kwamen we in een explosie van vingerhoedskruid terecht, met hele tuinen vol onder de bomen. (Je zegt trouwens niet Sijsselt (met ij) maar Siesselt, met ie, net als Wijchem bij Nijmegen en Vijlen en Wijlre in Limburg.) Ook hoorde ik schieten in de verte (1 schot) en ik dacht er zijn militaire oefeningen op de heide. Het licht onder de bomen in de Sysselt, o.a. in brede eikenlanen, is nog steeds voorjaarsachtig. Behalve beuken en eiken ook exotischer soorten, waar het bos om bekend staat; lariks en thuja, de levensboom, een soort reusachtige coniferen. Verderop wel meer loofbos. Allengs meer bosbes langs de golvende een beetje holle weg. Ik heb er toch in het voorjaar bloeiende bosbessen gefotografeerd. Uiteindelijk zien we er misschien een stuk of tien in mooie volle bosbesstruikjes. Dat brengt ons naar de Ginkelsche Heide. Heide, een element dat in een wandeling hier niet mag ontbreken vind ik. En vroeger liep ook de NS-wandeling over de heide, maar dat is prehistorie.
In het begin stak ik de hele heide over, maar toen was de wandeling ook nog 22 km. Nu maak ik een afgepast halfrondje aan deze kant. Als het kan. Vandaag zat op de hoek van het pad over de heide een militair kampement rond een groot legervoertuig met jongens in legergroen in groepjes er omheen. Er was ook een berk iets verderop over de weg over de heide gevallen. Dus vroeg ik of we over de heide konden: "Kunnen we over de heide?" Waarop een soort van communicatie ontstond. Ze keken mij en elkaar aan. Alsof communicatie via telepatie een deel van de oefening uitmaakte. Het leek op twee weken geleden bij Gasterij Stadzigt toen ik vroeg of het terras open was en ze daarop elkaar en mij wat bevreemd aankeken. Na nog wat gekijk naar elkaar en nog eens herhalen van de vraag kwam er een antwoord: nee, we konden niet over de heide. Misschien had ik er niet genoeg rekening mee gehouden dat ik ze op militaire manier moest aanspreken: "He jij daar, zeg eens, kunnen we over de heide." Maar misschien was een vraag aan een groepje jongeren van dezelfde leeftijd in het Vondelpark niet veel anders gelopen.
Maar ik dacht wel dat het misschien verstandig was tijdens militaire oefeningen de deelnemers misschien ook al vast te trainen in het hebben van contact van mensen die zich in hun oefengebied bevinden, dat kan misschien later van pas komen. Dat maakte de wandeling een stukje korter; geen heide dus. Behalve het heideveeldje op de historische akkertjes verderop langs de Panoramaweg, maar dat mag geen naam hebben en mist het heide-uitzicht. Via de onverharde Renkumseweg gaan we verder onder de autoweg door en langs de weiden van t Vospaard met meidoornheg en vervolgens over de spoorweg. Er staat een bosviooltje langs de weg en ook veel akkerviooltjes, kleine ooievaarsbek, roze koekoeksbloem, ereprijsjes, ringelkwikke. Klaproosjes langs de akkerrand bij een kruising van landwegen. Langs de Panoramaweg kom je bij een veldje met raatakkers, prehistorische akkertjes, een mooi plekje om even te pauzeren. Er staat een bankje, in de zin maar het valt mee, en je kunt op een slagboom over de weg zitten in de schaduw. Dit keer geen mieren.
Na korte pauze kijken we van een vlondertje op palen uit over de akkertjes en kun je van bovenaf mooi de structuur van de vierkante akkertjes zien. Door bos naar de brede zandweg langs natuurvriendenhuis De Bosbeek, waar meestal bosviooltjes bloeien in deze tijd langs het bospaadje over het terrein, ik zie ze niet deze keer. Langs de weg bij een veldje oranje havikskruid, muizenoor, in de zanderige wegrand dwergviltkruid, in de schaduw dolle kervel. Netjes op hun plek. Vlak na het terrein van de Bosbeek verlaten we weer de originele route, langs een grafheuvel ofwel historische begraafplaats, om de beek over te steken op een plek die niet ten onrechte Het Paradijs heet, waar de Paradijsbeek vorig jaar nog doorstroomde. Nu staat hij droog, een open plek met verschillende kwelplaatsen waar water omhoog komt of kwam, het ziet er droog uit. We zien echte koekoeksbloemen, in de bosrand dalkruid in bloei met uit licht bestaande witte pluimpjes en uitgebloeide lelietjes van dalen. En daar is de zevenster. Dat wil zeggen de typische bosjes van blaadjes bij elkaar aan het eind van een steeltjes alsof ze toevallig bij elkaar zijn geraapt, maar geen bloemetje.
Even denk ik dat dat het was. Dan zie ik boven op bosrand langs het pad het witte bloempje. De bloeiende zevenster, een en nog een en dan meer. Met zeven, zes en vijf bloemblaadjes in hun sterretje. Mooi om ze te zien en apart. Er staan er niet zoveel, er staan een paar grote typisch op een paar meter naast van de natuurcamping Quadenoord. Een klein hoekje, ik las dat het toch een van de belangrijkste groeiplaatsen van het plantje is.Ze zullen toch wel goed oppassen en er goed voor zorgen. Een mooi pad loopt langs het beekdal. Het dal van deze kant af is zeker zo mooi als aan de andere kant, misschien mooier. Maar het verontrust dat het zo droog is. Iets verderop moet je het dal (helaas) verlaten en loop je over een aardenweg langs terreintjes van Natuur Kampeerterrein Quadenoord en enkele grafheuvels, uit 3 - 4 duizend jaar terug in de tijd, die je naar de Afrikaanse beeldentuin bij Huize Quadenoord brengt (in Amsterdamse School stijl gebouwd met die bijzondere lichte tuinkant). Ik moet denken aan het huis aan de Kramatweg in Amsterdam waar ik ooit woonde: de keuken met deur en het raam ernaast, de slaapkamer met openslaande deuren en raam erboven, het smalle kamertje weer met deur met raam ernaast, een muur van binnenvallend licht.
Bij Quadenoordt zijn ze aan het werk om de oude watermolen te herstellen. De beek erlangs staat droog. Ik hoop dat het water terugkomt. Hier pak je ook de normale route weer op en loop je verder langs de beek. Je passeert een in de beek uitgesleten bassin waar vaak kinderen in het water zaten, nu ook droog. Tot aan het Everwijnsgoed bij de Bennekomseweg, een landgoedboerderij met mooie blauwe luiken. Waar je rechtdoor loopt (weer van de route af) op een mooi pad langs de beek naar Lunchroom en gezinshuis De Beken. Een erg mooie plek om iets lekkers te nemen of gewoon te zitten. We krijgen met z n zessen een mooie plek aan een lange picknicktafel net onder genoeg schaduw van de appelbomen in het boomgaardje. Iets verderop is er een mooie oversteek van het beekdal over een vlonderpad. Het uitzicht over het beekdal is naar beide kanten bijzonder (tegelijk opwindend en verstillend), gekleurd met echte koekoeksbloem hier en daar met grote aantallen, ratelaars, rietorchissen. Aan de overkant zat een bosuil in een boom, ik zie hem niet zitten; vandaag niet?
Dan een smal paadje langs een begraafplaats en bij buurtschap Harten de weg oversteken langs een monument voor de verplaatste papierindustrie en voormalige oliemolen. Het staat er vol grote klaprozen, nog meer bonte wikke, verbazend helder paarsroze smalle wikke, ringelwikke, een ereprijs die ik niet goed ken en een wikke of lathyrus die ik helemaal niet ken. Het pad loopt verder langs een erg mooi slootje, waar van alles in en omheen groeit. Klavers, moerasvergeetmenietje, blauwe waterpunge... In het water zien we iets slangachtigs, zwart, misschien een bloedzuiger, en kikkervisjes. Het slootje is wat rest van de Oliemolenbeek die hier liep. Erachter in het veld ziet het hele stukken paars van de rietorchissen, alsof iemand aan het weven is geweest. Het pad brengt ons naar de Ommuurde Tuin, waar we over de muur heen een blik naar binnen konden werpen. Weer iets verderop ligt Oranje Nassau s Oord. Eerst (net als de tuin) landgoed van Willem III toen een sanatorium van zijn vrouw koningin Emma en nu verzorgingstehuis. Het oude sanatoriumgebouw ademt een bijzondere sfeer. In het hertenkamp ervoor staan geweldenaren van bomen: een geweldige bruine beuk, een reusachtige linde met vijf of zes stammen uit een gemeenschappelijke onderstam...
In de berm van de verkeersweg, de Ritzema Bosweg, staan grote struiken van een grote gele kruisbloemige met langwerpige gladde bladeren, misschien Maasraket. Erboven bloeiende en nu ook geurende vlier, samen met witte trossen van robinia. Dan loop je over het Bergpad over de rand van de Wageningse Berg naar Wageningen, met hier en daar uitzicht door het gebladerte op de rivier. Er schijnt op de berg een micrklimaat te heersen waar het arboretum van profiteert. Alles is er iets vroeger. En nu ook eerder uitgebloeid. Bovenop komen we bij arboretum Belmonte, een tuin met soms een weelde aan rodondendrons, nu al voor een groot deel uitgebloeid er bloeit een exotische paardekastanje en een struik met wit-roze bloemen, bijna in elke tuin te vinden, maar ik ben de naam kwijt... Tenslotte loop je over het Bergpad Wageningen in langs een kluster bijzondere oude universiteitsgebouwen en architectonische monumenten uit de zestiger en twintiger jaren, o.a. het indrukwekkende Schip van Blauw, en villa s.
Dan over de Grebbedijk en langs het oude buurtje Spijk langs een stuk stadsgracht met zicht op stukken oude stadsmuur. De route gaat verder langs Hotel De Wereld naar het busstation waar elke vijf minuten ongeveer een bus gaat naar het station in Ede. Wij gaan linksaf, daar is een terras en drinken we drie en twee aan een tafeltje nog een afscheiddrankje (een deelnemer gaat op zoek naar het busstation). Om elkaar te bevestigen dat het een bijzonder mooie wandeling was. En dat was het. Ik vond het een fijne dag. Iedereen erg bedankt voor het meewandelen en voor de prettige sfeer. (Fotoos volgen nog.)
 
Reacties deelnemers
Annemie G. (11-06-2021)
Bedankt Dik. Het was een superdag. Franciscus bedankt voor de mooie foto s.  
Franciscus van L. (10-06-2021)
Bedankt Dik en de andere wandelmaatjes voor deze heerlijk relaxte, informatieve en leerzame wandeling door dit uniek gevarieerde landschap op deze wonderschone zomerdag, zie ook de sfeerfoto`s 
https://photos.app.goo.gl/eyEisWTYvtGMonP3A..


Carpoolen, voorpret of even laten weten wat je vond van de tocht?
Plaats een bericht (alleen voor deelnemers)


terug

deze pagina is zichtbaar voor alle bezoekers van de site www.dewandelsite.nl

  •  
  • LOPUS wandelvakanties
  • TT wandelreizen